Wyzwanie było złożone:
Na zakończenie roku Romantyzmu Polskiego Narodowe Centrum Kultury zaproponowało spojrzenie na uczestników amatorskiego ruchu artystycznego jako swego rodzaju romantycznych buntowników, działających na peryferiach – nie tylko geograficznych. Konferencji towarzyszył cykl twórczych spotkań stanowiący przestrzeń inspiracji do pracy w obszarze teatru, plastyki, tańca i muzyki. W nawiązaniu do obchodów 100-lecia przyłączenia części ziem Górnego Śląska do Polski podczas warsztatów odwołano się do dziedzictwa kulturowego tego regionu.
A ja stworzyłam identyfikację wizualną tego festiwalu.
–––––––––––––––––––––
Kolory mają tu znaczenie. Biały papier, czarny tusz i węgiel. Frenetyzm, brak nadziei, błękitny jako barwa symboliczna w romantyzmie.
Font Swear jest wyrazisty, a jednocześnie wysublimowany. Jest spotkaniem gdzieś między obecną w śląskich pismach drukowanych frakturą, a groteskami używanymi np. w stemplach rzemieślniczych.
Tekstury na ilustracjach oddają nieuchwytność tematu, ale też odwołują się do brudu (praca w warsztacie czy kopalni) i odcisków palców. Błękitny kwiat, nawiązujące do ornamentów na ceramice i śląskich haftów. Roślina zawieszona jest w przestrzeni, jakby opadała, a jej jasna plama kontrastuje czarnym tłem, co tworzy dramatyczne napięcie.

Back to Top